Kategoria: Pomoc dziecku upośledzonemu

KORZYSTANIE Z GRUPY

Jeżeli nie znasz innych rodziców, którzy mają upośledzone dzieci, twój opiekun rejonowy z Państwowego Towarzystwa Opieki nad Dziećmi Upośledzonymi Umysłowo lub poradnia zdrowia psychicznego skon­taktują cię z takimi rodzinami w twojej okolicy. Na koniec trzeba wspomnieć, że modyfikacja zachowania pomagała niektórym

ŚLEDZENIE I LICZENIE

Metody modyfikacji zachowania są użyteczne w odniesieniu do różnych dzieci, zarówno upośledzonych umysłowo, jak i normalnych. Jakkol­wiek dzieci ze szczególnymi obciążeniami, takimi jak ślepota, głuchota, porażenie mózgowe, autyzm, rozszczep kręgosłupa i inne, stwarzają specjalne problemy, które mogą rzutować na ich

JAK OBSERWOWAĆ?

Najważniejsze, co należy zrobić, aby dokonywać obserwacji, to po pierwsze — należy zdefiniować, jakie zachowanie, uważa się za „dobre”, a jakie za „złe”, po drugie — wyrazić to w sposób precyzyjny, unikając niejasnych sformułowań i, po trzecie, tak, aby można

SZCZEGÓLNE GODZINY

Czy są jakieś szczególne godziny, gdy Julcia drepcze za swoją matką, czy robi to raczej rano przed pójściem do szkoły, czy wieczorem, a może podczas weekendu? Czy mówiła, że jest nieposłuszna w szkole? Czy chodzi też za swoim ojcem lub

ILOŚĆ INFORMACJI

Tak czy inaczej, powinniśmy zgromadzić dostateczną ilość  informacji dla sformułowania wraz z matką Julci jasnej definicji, do- , 4fycząeej nieznośnego postępowania dziewczynki. Dla niektórych może pojnocne robienie notatek; jeśli to się robi, łatwiej zdecydować, czy jakieś szczególne zachowanie „zaliczyć” do złego,

NIEPOSŁUSZEŃSTWO

„Nieposłuszeństwo” może być określone, gdy Julcię prosi się albo każe się jej coś zrobić, a ona nie zabiera się do wykonywania polecenia w ciągu około pięciu sekund. Te definicje wyglądają całkiem rozsądnie, ale gdybyśmy zaczęli je stosować, mogłoby się okazać,

ZAPIS CIĄGŁY

Nie będąc zmuszonym do polegania na pamięci; a wreszcie rozsądza spory pomiędzy różnymi ludźmi, czy w ogóle, i jak często, dane zacho­wanie występowało. Zapis ciągły. Jest to metoda „pamiętnika”. Obserwator stara się zapisywać wszystko, co się dzieje. Ze względu na to,

ZAPIS ZDARZENIOWY

Obserwator wydziela jeden rodzaj lub więcej szczególnych rodzajów zachowania i zapisuje, ilekroć one się pojawiły. Na przykład, możemy zapisywać, ile razy dziecko przychodzi, gdy się je zawoła, albo ile razy używa nocnika, albo rzuca coś, albo zdejmuje skarpetki. Zapis może

ZAPIS TRWANIA CZASU

Obserwator zapisuje, jak długo trwa pewien rodzaj zachowania. Doty­czy to rodzajów zachowania, które nie są dokładnie zdarzeniami, a więc konkretnymi zamkniętymi sytuacjami, tak jak rzucenie, kopnięcie, ale zwykle występują i trwają przez pewien czas, np. bieganie, w tym przypadku lepiej

PRZY ZAPISIE TRWANIA CZASU

Podobnie jak poprzednio, może też zdecydować, kiedy będzie prowadzić zapisy. Przy tego rodzaju obserwacji dobrze jest mieć stoper, ale nie jest on niezbędny. Matka Pauli, która próbowała nauczyć dziewczynkę trzy­mania zamkniętych ust, aby nie śliniła się stale, siadała podczas pięcio­minutowych lekcji

ZAPIS PRZEDZIAŁOWY

Obserwator dzieli czas, w którym będzie prowadził obserwacje, na po­szczególne przedziały — na przykład pięcio-, dziesięciominutowe, trzy- dziestosekundowe, jednodniowe łub jak chce. Następnie zapisuje, czy podczas trwania takiego przedziału dane zachowanie zdarza się czy nie. Zapis jest taki sam, bez

PRÓBY CZASOWE

W tym przypadku czas obserwacji podzielony jest na przedziały, ale obserwator zapisuje tylko, czy dane zachowanie zdarza się w określo­nym momencie, np. w końcu przedziału. Tak więc matka Julci mo­głaby zapisywać, czy Julcia była dalej niż o jeden metr od